25/250 SPEKTAKLE TEATRU TELEWIZJI

Dwa tytuły zamykające pokazy cyklu 25/250. Oba zrealizowane  już w nowej rzeczywistości po zmianach ustrojowych w naszym kraju. „Kordian” Juliusza Słowackiego w reżyserii Jana Englerta oraz „Norymberga” Wojciecha Tomczyka w reżyserii Waldemara Krzystka.

KORDIAN
Juliusza Słowackiego
cz. I/II
(156’)
premiera 21/28 listopada1994

Jan Englert trzykrotnie reżyserował „Kordiana”. Jedną z inscenizacji dramatu Juliusza Słowackiego przygotował w Teatrze TV w 1994 roku. Spektakl rozmachem przypominał najświetniejsze telewizyjne przedstawienia wielkiego repertuaru narodowego. Zrealizowano je niemal w całości w naturalnych wnętrzach i plenerach, w miejscach historycznie związanych z akcją dramatu (plac Zamkowy, Starówka, Szkoła Podchorążych). Jan Englert – autor adaptacji, dokonał dość istotnych zmian dramaturgicznych, proponując nową interpretację klasycznego dzieła. Starał się przemówić do współczesnych widzów. Zracjonalizował romantyczne wizjonerstwo, a jednocześnie wzbogacił “Kordiana”, patrząc na narodowy los przez pryzmat współczesnej świadomości historycznej (metaforyczne zakończenie widowiska, z obrazami płonącego Zamku Królewskiego we wrześniu 1939 r., tłumów na placu Defilad w październiku 1956). Telewizyjny “Kordian”, zrealizowany z wielką pieczołowitością, w znakomitej obsadzie aktorskiej (w roli tytułowej Michał Żebrowski, ponadto m.in.: Gustaw Holoubek, Andrzej Łapicki, Zbigniew Zapasiewicz) – naruszał stereotypowe myślenie o dramacie romantycznym i zmuszał do ustosunkowania się na nowo do narodowych mitów. Przypomnienie spektaklu może być świetną okazją do porównania go z najnowszą inscenizacją „Kordiana”, przygotowaną przez Jana Englerta na 250-lecie Teatru Narodowego.

NORYMBERGA
Wojciecha Tomczyka
(80’)
premiera 11 grudnia 2006

Wyrazisty, bardzo mocny spektakl, o ogromnym ładunku emocjonalnym. Emerytowany pułkownik kontrwywiadu zgodził się ujawnić przed młodą dziennikarką kulisy jednego z PRL-owskich skandali politycznych. Informacja jest tylko przynętą, oficer podejmuje wobec dziewczyny pełną napięcia, niejednoznaczną grę, która dotyczy jej rodzinnego życia i ujawnia manipulacje rzeczywistością w Polsce Ludowej. Problem rozliczenia z minioną epoką powraca tu w świetnie, także od strony psychologicznej napisanym dramacie, z bogatym materiałem dla aktorskich kreacji Janusza Gajosa. Dominiki Ostałowskiej i Haliny Łabonarskiej. Grand Prix Festiwalu Dwa Teatry Sopot 2007 za tekst, reżyserię i role aktorskie.

Gdzie:

Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego
Jazdów 1
00-467 Warszawa
tel. +48225017002
www.instytut-teatralny.pl

WSTĘP WOLNY

O Autorze

Kocham Teatr
Kocham Teatr 169 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele więcej.

Zobacz również:

na co do teatru? 0 komentarzy

PIOTRUŚ PAN – Studio Buffo

Musical „Piotruś Pan” miał swoją światową prapremierę 27 lutego 2000 roku na scenie Teatru Muzycznego Roma w Warszawie, gdzie gościł przez 3 sezony i obejrzało go 200 000 widzów. A

na co do teatru? 0 komentarzy

Ostatni weekend karnawału z RENT

W gorący ostatni weekend karnawału 5, 6, 7 lutego zapraszamy na równie gorący i porywający  rock-musical RENT, którego premiera odbyła się w ubiegłym sezonie. Będą to jednocześnie jedne z ostatnich

Aktualności 0 komentarzy

Pinokio jakiego nie znacie!

Spektakl Pinokio pozostawia zarówno młodego, jak i starszego widza z wieloma refleksjami. Ze sceny padają trudne i niewygodne prawdy, stojące w kontrze do cukierkowego, przesłodzonego wręcz świata dziecięcych bajek. „Sprawiedliwość upadła i nigdy się nie podniesie” , czy „w życiu nie da się wszystkiego wytłumaczyć” to niektóre z diagnoz współczesnego świata. A jakie są ostatnie słowa Pinokia? Mądrzejszy o wszystkie przygody chłopiec, pozostaje wierny sobie, mówi: „Nie będę taki, jaki chcesz, żebym był. Będę o wiele lepszy.”

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!