Andrew Lloyd Webber – król musicali

Król musicalu – jak zwykli nazywać Andrew Lloyda Webbera fani tej sztuki scenicznej – działa w branży od kilkudziesięciu lat. Spod jego pióra wyszły największe, najbardziej popularne i kasowe musicale XX wieku. Zapraszamy do lektury której historii cenionego brytyjskiego kompozytora i producenta oraz przeglądu jego największych dzieł.

Młodzieńczy upór

Andrew Lloyd Webber ma kilka przydomków. Oprócz „króla musicalu” nazywa się go również „Puccinim nowoczesnego teatru muzycznego”. I chyba nikogo to nie dziwi. Zaczynał pod koniec lat 60. XX w., w wieku 17 lat. Wtedy napisał swój pierwszy dramat muzyczny pt. „The Like of Us”. Brytyjskiego musicalu wówczas prawie nie było na scenie. Widzowie na West Endzie mieli do wyboru „My Fair Lady”, „Skrzypka na dachu” czy „Hello, Dolly”. Nikt nie wierzył w musicale, które uznawano za archaiczną formę sztuki. Młody Webber czuł coś zupełnie innego. Miał jednak odpowiednie wzorce. Jego ojciec był kompozytorem i organistą, wykładał w Royal College of Music. Matka natomiast była wiolonczelistką i profesorką (tej samej uczelni). Zamiłowanie do musicalu zawdzięcza ciotce, teatromance o imieniu Vi. W wieku sześciu lat opublikował pierwszą kompozycję w piśmie „Nauczyciel Muzyki”.

Webber kończąc prestiżowy college Westminster, dostał stypendium na uniwersytecie w Oksfordzie. Wtedy podjął decyzję o tym, że chce pisać muzykę. Jedyne czego mu brakowało to słów. Zdecydował się znaleźć odpowiednią osobę. W kwietniu 1965 roku zgłosił się do niego niejaki Tim Rice, z którym potem stworzył największe przeboje – „Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat”, „Jesus Christ Super Star” i „Evitę”.

Duet Lloyd Webber – Rice

Duet Lloyd Webber – Rice pierwsze wspólne dzieło stworzyli dopiero zimą 1968 roku. Zaczęło się od tego, że nauczyciel muzyki zamówił u młodego kompozytora muzyczny spektakl na zakończenie semestru o podłożu religijnym. Jakież było zdziwienie pedagogów, kiedy religijne przedstawienie zamieniło się w rock’n’rollowy manifest nowego musicalu. Kilka lat później spektakl rozrósł się i wszedł na stałe do repertuaru teatrów studenckich. Idealne rozpoczęcie kariery.

Następny musical Rice’a i Webbera został oparty na podobnym pomyśle. Napisali rockową wersję Ewangelii, na którą pracowali trzy lata. Producenci bali się jednak sfinansować przedstawienie. Dlatego powstała płyta z songami śpiewanymi przez popularnych piosenkarzy. Nietypowe ukazanie historii Jezusa z Nazaretu zdobyło rzesze fanów, a premiera odbyła się w 1971 roku.

Sukces musicalu „Jesus Christ Superstar” oraz kolejnych – omówionych poniżej – spowodował, że producenci byli gotowi dać każde pieniądze kompozytorowi na realizację nowych dzieł. I choć niejednokrotnie krytycy zarzucali Webberowi efekciarstwo i zapożyczenia w muzyce oraz mielizny w warstwie librett, to wszystkie dzieła „lorda musicalu” cieszyły i nadal cieszą się dużym zainteresowaniem.

Najpopularniejsze musicale

“Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat” (Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze)

W 1976 roku po raz pierwszy wystawiono musical na scenie – Boston Academy of Music. Znacznie różnił się on od tego spektaklu napisanego przez 17-letniego kompozytora.

“Jesus Christ Superstar”

Rock-opera “Jesus Christ Superstar”, w której jako Jezus zaśpiewał wokalista zespołu Deep Purple Ian Gillan, miała swoją premierę dopiero w roku 1971. Rockowe brzmienie, intrygujący tytuł i Jezus wśród idoli kultury masowej spodobał się rzeszy hippisów.

Narratorem był Judasz Iskariota rozczarowany działalnością Jezusa. Chrystus został ukazany jako zwyczajny człowiek ze wszystkimi słabościami, który nie potrafi poradzić sobie z emocjami, żyjący w hipisowskiej komunie, witany przez „wyznawców” śpiewem: „Hej, JC, czy uśmiechniesz się do mnie?”.

“Evita” (1978)

Kolejny musical Webbera i Rice’a. Historia oparta na prawdziwych wydarzeniach argentyńskiej kobiety, która pnie się po szczeblach społecznej drabiny. Była modelką, aktorką, spikerką radiową, aż w końcu żoną generała Perona. Dzięki swoim wdziękom została najbardziej wpływową kobietą Ameryki Południowej. Z musicalu pochodzi wielki przebój „Don’t Cry for Me Argentina”.

“Cats” (“Koty”)

Pomysł, aby przenieść na scenę wiersze z książeczki dla dzieci zatytułowanej “Old Possum’s Book of Practical Cats” wydawał się karkołomny nawet zwolennikom jego twórczości.  – Mieliśmy wszystkich przeciw sobie, żaden inwestor nie chciał dać nam pieniędzy – wspominał później Webber. Aby zabezpieczyć finansowo produkcję, zastawił własny dom. Nie pomylił się. I pomyśleć, że Początkowo “Koty” istniały jako zbiór piosenek, które Webber planował nagrać dla telewizji. Musical „Koty” zagrano prawie 7,5 tysiąca razy.

“The Phantom of the Opera” (“Upiór w operze”)

Opowieść o tajemniczym mieszkańcu podziemi Opery Paryskiej i młodej śpiewaczce Christine. Upiór jest w stanie zrobić dla dziewczyny wszystko. Libretto zostało oparte na powieści grozy Gastona Lerouxa z 1910 roku, ukazującą świat opery.

“Sunset Boulevard” (Bulwar Zachodzącego Słońca)

Musical oparty na filmie Billy’go Wildera z 1950 roku. Opowiada historię wiekowej gwiazdy kina niemego chcącej powrócić na ekran. Plan ma się udać przy pomocy zakochanego w niej młodego scenarzysty.

Nie tylko musical

Andrew Lloyd Webber jest nie tylko autorem wielu przebojów musicalowych, które na stałe wpisały się w świadomość fanów. Okazuje się jednak, że kompozytor maczał palce także we współpracy z artystami sceny pop, np. z Diane Warren czy gwiazdą talent-show D. Hope. Artysta współpracował ponoć z większą liczbą wokalistów, i to bardziej znanych.

Na razie jednak nie chce wyjawiać szczegółów. – Napisałem wiele utworów, których nikt ze mną nie kojarzy, ale prawda zostanie ujawniona dopiero, kiedy umrę. Ci, którzy dziś mają mnie za staromodnego nudziarza, dowiedzą się, że inne projekty tego nudziarza cieszyły się sporym uznaniem w innych obszarach medialnych. Mam na swoim koncie hit, który nigdy nie został podpisany moim nazwiskiem i całkiem niedawno odnosił sukcesy na listach przebojów. Uwielbiam robić rzeczy, które zbijają ludzi z tropu – mówił Webber w wywiadzie dla brytyjskiego magazynu “Heat”.

O Autorze

Kocham Teatr.pl
Kocham Teatr.pl 43 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje spektakli, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele wiele więcej. Zapraszamy!

Zobacz również:

Ciekawostki 0 komentarzy

FINAŁOWE PRACE II EDYCJI KONKURSU FOTOGRAFII TEATRALNEJ

Prace 13 fotografów znalazły się w finale II edycji Konkursu Fotografii Teatralnej. Międzynarodowe jury, po obejrzeniu ponad półtora tysiąca fotografii, wskazało finalistów w dwóch kategoriach – „teatralne zdjęcie sezonu” oraz

Aktualności 0 komentarzy

Bilety za 1 zł, świat bez książek oraz tony słomy na Noc Poezji

Jerzy Zoń o 40-leciu Teatru KTO i 30. Międzynarodowym Festiwalu – ULICA. Dobrze się ma Teatr KTO w roku jubileuszowym, oferując bilety za 1 zł. – To prezent dla widzów;

Wydarzenia 0 komentarzy

Celińska, Czubaszek, Śleszyńska, Umer, Andrus w Teatrze 6.piętro

Druga połowa sierpnia to w Teatrze 6.piętro czas muzycznych wydarzeń. 19 i 20 sierpnia na scenie Teatru 6.piętro zagości Stanisława Celińska wraz z nową płytą “ATRAMENTOWA”. Krążek powstawał 6 lat!

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!