Recenzje

na co do teatru? 0 komentarzy

“Głos ludzki” wg Kleczewskiej, czyli opera w wersji light dla mniej wymagających

Na wstępie muszę napisać, że chyba niemożliwe jest pójście do Teatru Wielkiego – Opera Narodowa w Warszawie na przedstawienie, które byłoby źle zrealizowane. Możemy dyskutować o jego wartościach artystycznych i

Aktualności 0 komentarzy

Ragazzo Dell’Europa – Recenzja

“Chłopcze z Europy, wyśmiewasz szczęście, które napotykasz przypadkiem, nie wracasz do Warszawy, żeby nie iść do wojska, teraz prowokujesz los mieszkając na ulicach Kolonii i nie wiesz dokąd pójść chłopcze

Aktualności 0 komentarzy

Teatr Komedia – pożegnanie z tytułem!

Pożegnanie z tytułem! I stało się… W przyszłą środę i czwartek 7 i 8 grudnia o godz. 19:00 po raz ostatni zostanie zagrany spektakl “JAK NA WULKANIE”. Jeśli chcecie zobaczyć,

na co do teatru? 0 komentarzy

RED w Teatrze Dramatycznym – recenzja

Mark Rothko – amerykański malarz pochodzenia żydowskiego vs młody chłopak z ambicjami. Abstrakcjonizm i ekspresjonizm legendarnego malarza vs sztuka współczesna. Jest to poruszający i nacechowany emocjonalnie spektakl, w którym zderzają

na co do teatru? 1 komentarz

Słownik ptaszków polskich – recenzja

Słownik ptaszków polskich jest sztuką niewątpliwie bardzo aktulaną i dobrze odzwierciedla współczesność. W skuteczny sposób pokazuje że coraz bardziej ludzie oddalają się od siebie. Egoistycznie skupiają się na sobie a za nic mają innych. Sztuka udana, miło spędzony czas. polecam.

na co do teatru? 0 komentarzy

Ukraińska/Polska Dżuma? – recenzja

Pomimo mojego braku zachwytu nad przedstawieniem uważam, że warto je zobaczyć i powiedzieć głośno, że stała się rzecz ważna. Ukraiński teatr był do tej pory terra incognito w Polsce, kraju Kantora, Grotowskiego, Warlikowskiego, Lupy czy Jarzyny. W kraju słowiańskim, który przecież tak wiele łączy z ukraińską kulturą, a którego losy (także w kontekście sztuki) potoczyły się tak różnie w przeciągu ostatnich 20 laty. „Ukraiński Dekameron” to gra zespołowa stwarzająca świadomość kolektywną, która u mnie wywołuje tęsknotę za dawną Polską z jej słowiańskim charakterem: śpiewem, gościnnością i życiem na wsi. Misją Teatru Polskiego (której bardzo kibicuję) jest zacieśnianie więzów z naszymi sąsiadami w Europe Środkowo-Wschodniej. Nie traktujmy jednak tej wymiany jednostronnie z zachodnią wyższością.

na co do teatru? 0 komentarzy

Pożądanie inaczej, czyli „Tramwaj zwany pożądaniem”

Pożądanie inaczej, czyli „Tramwaj zwany pożądaniem” „Tramwaj zwany pożądaniem” – prawdopodobnie każdy słyszał ten tytuł czy to w odniesieniu do sztuki teatralnej, czy do filmu. Można by rzec: amerykański „klasyk”.

na co do teatru? 0 komentarzy

„A słowo stało się ciałem” – Recenzja Ruby

Wszystkim sceptykom lekkich historii obwieszczam więc, że komedia romantyczna nie musi być idiotyczną opowiastką z twarzami ludzi z reklam jogurtów czy banków w roli głównej obrażającą nasz intelekt, a śmiech nie musi być wywoływany wiązanką niecenzuralnych słów czy prymitywnymi żartami. Z czystym sumieniem polecam więc „Ruby” na odstresowanie po całym dniu pracy.

Aktualności 0 komentarzy

Szekspirowskie „oko za oko” – spektakl “Miarka za miarkę”

Wydarzenie to zbiegło się z wystawianą właśnie sztuką pt. „Miarka za miarkę”, na deskach Teatru Dramatycznego. Reżyser, Oskaras Koršunovas, postanowił uwspółcześnić akcję i przenieść ją na polski grunt. Spektakl miał premierę 3 kwietnia.

Aktualności 0 komentarzy

Wołanie z Małej Sceny

Tematyka przedstawienia jest bliska zwłaszcza starszym widzom, którzy pamiętają realia życia w Polsce Ludowej, będąc dla nich okazją do przeżycia „podróży sentymentalnej”. Akcja sztuki rozgrywa się w anonimowym miasteczku, w czasach PRL-u.