Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna za antykryminał “Sprawa Gorgonowej”

Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni przyznał nagrodę główną tegorocznej edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, w wysokości 50 tysięcy złotych,  Jolancie Janiczak za sztukę „Sprawa Gorgonowej”.

Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna

„Sprawa Gorgonowej” zwraca uwagę oryginalną konstrukcją dramaturgiczno-językową i ukazuje, w jaki sposób wielkie wydarzenia medialne przysłaniają niebezpieczeństwa aktualnej polityki.

O nagrodzie:

Od kilku lat w Polsce (i na świecie) trwa swoisty boom na nową dramaturgię. Jego świadectwem jest rosnąca wciąż liczba nowych sztuk, które trafiają co roku do publicznego obiegu w formie spektakli, pokazów warsztatowych, czytań czy publikacji książkowych. Temu zainteresowaniu współczesnym dramatem sprzyja z pewnością koniunktura na teatr zaangażowany, zorientowany na prowadzenie społecznego dialogu. Obserwowana na przełomie tysiącleci „eksplozja wielorakich rzeczywistości”, połączona z zapaścią wielkich ideologii, sprzyjać powinna tworzeniu odmiennych projektów świata proponowanych przez autorów. Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna. Czy młoda dramaturgia polska odbija tę różnorodność? Jaki jest poziom – zapisanej w niej – refleksji na współczesnym światem i człowiekiem? Czy rozkwitowi dramatu towarzyszy rozpoznawalna jakość – myślowa i formalna – która pozwoliłaby wyodrębnić w jego obszarze nie tylko nowe nurty estetyczne, ale i generacje twórców, połączonych choćby podobną wrażliwością na rzeczywistość?

Wagę tych pytań podnosi toczący się na naszych oczach spór o kondycję najnowszej polskiej dramaturgii, w którym słychać od czasu do czasu pełne sceptycyzmu głosy o jej wątpliwej wartości literackiej i niegotowości do głębokiego penetrowania rzeczywistości. „Gorącość” współczesnych sztuk, które czerpią bardzo często tematy wprost z życia, poparta wrażliwością społeczną i wyrazistym światopoglądem twórców, bywa sprzymierzeńcem teatru, który karmi się chwilą. Gorzej służy jednak literaturze dramatycznej. Opisywanie rzeczywistości, choćby w „słusznej sprawie”, nie jest bowiem tożsame z jej diagnozowaniem. Do tego niezbędna wydaje się umiejętność przekroczenia jednostkowego doświadczenia i odkrycia mechanizmów rządzących życiem zbiorowym. Nie w przeciągu życia jednego pokolenia, ale w perspektywie znacznie dłuższej. Bez zakorzenienia w historii teatr nie ma szans stać się rewelatorem prawdy o społeczeństwie czasu przełomu.

Z głębokiej troski o jakość najnowszej polskiej dramaturgii zrodziła się inicjatywa honorowania co roku jej najwybitniejszych osiągnięć Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna, która została ustanowiona w 2007 roku przez Prezydenta Gdyni, Wojciecha Szczurka. O wyodrębnieniu jej – z powołanej wcześniej – Nagrody Literackiej GDYNIA zadecydowały między innymi odmienne kryteria, które muszą spełnić utwory uczestniczące w konkursie. Mogą w nim brać udział wyłącznie sztuki przed „debiutem”, czyli takie, które nie były wcześniej ogłaszane drukiem ani wystawiane na scenie. Zarazem dramat jako „gatunek graniczny”, zawieszony pomiędzy literaturą a sceną, wymaga oceny nie tylko pod kątem jego walorów literackich, ale również zawartego w nim projektu teatralnego. Stąd konieczność powołania osobnej Kapituły, złożonej z wybitnych dramatologów, teatrologów i ludzi sztuki.

GDYŃSKA NAGRODA DRAMATURGICZNA jest naturalnym rozwinięciem idei Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych RaPortorganizowanego przez Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza, którego ówczesny dyrektor, Jacek Bunsch, wystąpił do Prezydenta Gdyni z projektem konkursu dramaturgicznego. Powołanie tej nagrody do życia otwiera możliwość inspirowania zupełnie nowych (może nawet nowatorskich) zjawisk w obrębie dramatu, ułatwiając im zarazem włączenie w normalny obieg teatralny. Jest to szczególnie ważne dla młodych autorów, którzy dzięki konkursowi zyskują szansę realizacji własnych pomysłów na profesjonalnej scenie. Idea konkursu nie ogranicza się bowiem do wyłonienia co roku najlepszej – zdaniem Kapituły – sztuki napisanej po polsku przez żyjącego autora. Równie ważne jest uruchomienie procesu jej udoskonalania, między innymi poprzez przygotowanie pokazów warsztatowych w formie szkicu scenicznego, który ma odsłonić mocne i słabe punkty utworu, zachęcając twórcę do dalszej pracy nad nim.

Źródło: http://www.gnd.art.pl

O Autorze

Kocham Teatr
Kocham Teatr 169 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele więcej.

Zobacz również:

Felietony 0 komentarzy

Co warto wiedzieć o teatrze awangardowym?

Teatr awangardowy definiuje się jako teatr szukający nowych, niekonwencjonalnych środków wyrazu. Określa się go jako eksperymentalny, laboratoryjny, alternatywny, groteskowy i teatr absurdu. Na pewno nie jest to pojęcie ścisłe i

Recenzje 0 komentarzy

Pożądanie inaczej, czyli „Tramwaj zwany pożądaniem”

Pożądanie inaczej, czyli „Tramwaj zwany pożądaniem” „Tramwaj zwany pożądaniem” – prawdopodobnie każdy słyszał ten tytuł czy to w odniesieniu do sztuki teatralnej, czy do filmu. Można by rzec: amerykański „klasyk”.

Recenzje 0 komentarzy

Pinokio jakiego nie znacie!

Spektakl Pinokio pozostawia zarówno młodego, jak i starszego widza z wieloma refleksjami. Ze sceny padają trudne i niewygodne prawdy, stojące w kontrze do cukierkowego, przesłodzonego wręcz świata dziecięcych bajek. „Sprawiedliwość upadła i nigdy się nie podniesie” , czy „w życiu nie da się wszystkiego wytłumaczyć” to niektóre z diagnoz współczesnego świata. A jakie są ostatnie słowa Pinokia? Mądrzejszy o wszystkie przygody chłopiec, pozostaje wierny sobie, mówi: „Nie będę taki, jaki chcesz, żebym był. Będę o wiele lepszy.”

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!