Kompleks Portnoya – wciąga i zachwyca!

Kompleks Portnoya jest sztuką opartą na skandalizującej powieści amerykańskiego pisarza Phillipa Rotha  o takim samym tytule. Wydana w 1969 r wywoływała jednoczesne oburzenie jak i zachwyt. O jej niezaprzeczalnych walorach świadczy fakt, iż tygodnik Times uznał ją za jedną z najważniejszych anglojęzycznych powieści wydanych po 1923 r. Kompleks Portnoya doczekał się również adaptacji filmowej w 1972 r.

Kompleks Portnoya - Teatr Warsawy

Kompleks Portnoya – Teatr Warsawy

Kompleks Portnoya, a kompleks Edypa?

Sztuka w reżyserii Adama Sajnuka oraz Aleksandry Popławskiej jest wierną adaptacją prozy Rotha. Ukazuje tytułowego bohatera jako nieprzystosowanego społecznie wiecznego chłopca z kompleksem Edypa.  Alex Portney wychowuje się w bogobojnej, szanującej tradycje żydowskiej rodzinie. Fakt, iż Alex od najmłodszych lat przejawiał niechęć, a nawet nienawiść do religii swoich przodków powoduje wiele konfliktów na linii  ojciec i syn.

Niewiele lepsze relacje są pomiędzy nim a nadopiekuńczą matką którą jednocześnie kocha i nienawidzi. Chce się od niej uwolnić, lecz jednocześnie zawsze szuka u niej schronienia.  Do tej dysfunkcyjnej rodziny zalicza się również cicha, starająca nie wchodzić innym w drogę starsza siostra Hanna.

Rozterki życiowe

O życiowych problemach Alexa, pierwszych miłościach, niewyżyciu seksualnym oraz o obawach związanych z zachorowaniem na raka, dowiadujemy się z jego własnych słów skierowanych do psychoanalityka. W Kompleks Portnoya tytułową i główną rolę zagrał sam reżyser Adam Sajnuk i w tej roli spisał się znakomicie. Jako Portnoy jest autentyczny, dowcipny, oraz niesamowicie energetyczny.

Kompleks Portnoya - Teatr Warsawy

Kompleks Portnoya – Teatr Warsawy

Praktycznie całość ponad dwugodzinnej sztuki stanowi jego monolog który nawet na chwilę nie nuży widza. W roli rodziców Jacka i Sophie równie dobrze spisali się Bartosz Adamczyk oraz Monika Mariotti. Ojciec i matka w ich wykonaniu  są zarówno ciepli i kochający jak i niesamowicie irytujący swoje dzieci.  Największym pozytywnym zaskoczeniem była Jednak Anna Smołowik która zagrała nie tylko rolę siostry, ale również liczne kochanki Alexa z różnych okresów w jego życiu. W spektaklu pojawiała się w kilku rolach – jako Mary Małpka Jane, Rzepka, Pielgrzymka, Szelma, Dziewczyna. Była jednocześnie zabawna jak i wzruszająca. Rola ta wymagała odwagi z m.in. powodu scen erotycznych z których młoda aktorka wywiązała się znakomicie.

Czy warto?

Na uwagę zasługuje oszczędna, sugestywna scenografia. Kilka krzeseł, stolików, lustro. W centrum sceny mamy szkielet mieszkania, którego podłogę stanowiły dwa trójkąty które w razie potrzeby ustawiały się w żydowski symbol – gwiazdę Dawida. Całość dopełniała znakomita gra świateł oraz rock and rollowa  muzyka.

Kompleks Portnoya trwa ponad dwie godziny, jednakże nie odczuwa się upływającego czasu. Sztuka jest na tyle wciągająca, aktorzy przekonujący a całość tak dobrze zrealizowana, że nie jest to zmarnowany czas.

Polecam.

Kompleks Portnoya - recenzjaReviewed by Kocham Teatr on.Kompleks Portnoya - Sztuka jest na tyle wciągająca, aktorzy przekonujący a całość tak dobrze zrealizowana, że nie jest to zmarnowany czas. Rating: 5

O Autorze

Ocena

Ocena
5/5

5

Musisz zobaczyć
5
Podsumowanie

Kompleks Portnoya - Sztuka jest na tyle wciągająca, aktorzy przekonujący a całość tak dobrze zrealizowana, że nie jest to zmarnowany czas.

Zobacz również:

Ciekawostki 0 komentarzy

Artyści Teatru Muzycznego ROMA śpiewają dla Włodka Kowalczyka!

Włodzimierz Kowalczyk to jeden z najbardziej znanych i doświadczonych polskich realizatorów dźwięku i producentów, z niezwykłym darem kształtowania dźwięku i nieograniczoną muzyczną wyobraźnią

Aktualności 0 komentarzy

Wrocławski Festiwal Dramatu – musisz tam być!

Wrocławski Festiwal Dramatu składać się będzie z trzech części – spektakli, czytań dramatów oraz rozmów z realizatorami. Zaprezentujemy 6 sztuk teatralnych z Polski oraz Europy, m.in. “Nie-boską komedię. Wszystko powiem

Recenzje 0 komentarzy

,,Stalker. Interpretacja” – powitajmy teatr nowej generacji!

Widz może spektakl pauzować, oglądać w ramach streamingu, czy też odtwarzać. Kto wie czy teatr nie będzie odgrywany za pośrednictwem internetu lub czy w ogóle przeżyje do tego czasu? Sztuka ta jest dość specyficzna, a jednocześnie pociągająca. Warto zobaczyć ją na własne oczy, bo słowami nie jest tak łatwo opisać jej przebieg.

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!