Konstantin Stanisławski, człowiek który zrewolucjonizował teatr

Mistrz ze zmienionym nazwiskiem

Konstantin Stanisławski Konstantin Stanisławski to nazwisko, które zapisało się wielkimi literami w historii nie tylko rosyjskiego, ale i światowego teatru. Ten urodzony w 1868 roku, w Moskwie aktor i reżyser teatralny zwany również „ojcem systemu gry aktorskiej” zrewolucjonizował teatr, a efekty tej rewolucji zauważalne są do dnia dzisiejszego. Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, że prawdziwe nazwisko rosyjskiego artysty i reformatora teatru brzmiało nie Stanisławski, ale Aleksiejew.

Dlaczego Konstantin zostając aktorem musiał zmienić swoje nazwisko? Otóż, Rosjanin wywodził się z bogatej i uznanej kupieckiej, moskiewskiej rodziny. Teatr i praca aktorska w ówczesnej Rosji postrzegany były nie jako sztuka, ale raczej jako błazeństwo i niepoważna zabawa, a paranie się nią uznawano za wręcz niemoralne i  hańbiące. Z tego właśnie powodu Konstatnin Aleksiejew, wchodząc w bramy świata teatru i nie chcąc tym samym narazić na nieprzyjemności i utratę prestiżu swojej rodziny, musiał zmienić nazwisko. Dlaczego wybór padł właśnie na Stanisławskiego? Najczęściej mówi się, że powodem wyboru takiego nazwiska była wielka sympatia i umiłowanie, jaką rozpoczynający artystyczną karierę młody aktor darzył wówczas tancerkę o nazwisku Stanisławska.

Moskiewski Teatr Artystyczny: Naturalistyczna reforma teatru.

Umiejętności aktorskie i reżyserskie Konstantin Stanisławski zdobywał na deskach moskiewskiego Małego Teatru. Artysta jednak zdecydowanie wyraźniej zapisał się w historii teatry nie jako aktor, ale jako reżyser i nauczyciel. Stanisławski od zawsze poszukiwał nowych, coraz oryginalniejszych i lepszych rozwiązań w pracy aktorskiej, dlatego aby móc wprowadzać swoje pomysły w życie założył w 1898 roku wraz z Włodzimierzem Niemirowiczem-Daczenką Moskiewski Teatr Artystyczny. Instytucja ta charakteryzowała się wyraźnym dążeniem do propagowania na teatralnych deskach tendencji i walorów naturalistycznych i realistycznych. Zespół artystyczny dokładał wszelkich starań aby przedstawiane odbiorcom sztuki były jak najbliższe prawdziwemu i naturalnemu światu. Celem Stanisławskiego oraz jego kolegów było sprawienie, aby siedzący na widowni człowiek, obserwując poczynania aktorów był przekonany, że ogląda żywych i prawdziwych bohaterów, a nie jedynie wcielających się w nich aktorów.

Konstantin Stanisławski  – Trud przygotowań?

Zespół Moskiewskiego Teatru Artystycznego przykładał ogromną uwagę do przygotowania każdej premiery. Zanim sztuka trafiła na afisze, należało poprzedzić jej premierę bardzo dokładanymi, pracowitymi i niezwykle trudnymi dla aktorów oraz reżyserów przygotowaniami, a nie jedynie przyswojeniem przez aktorów roli, mimiki i ruchu scenicznego. Treść całej sztuki była podawana bardzo dokładnej i szczegółowej analizie, podczas której tekst dramatu był traktowany jak obraz prawdziwego życia i naturalnych wydarzeń. Zespół reżyserski, aktorski oraz scenografowie nie pracowali nad jak najwierniejszym przedstawieniem na scenie dramatu, ale nad sprawieniem aby ukazywana historia stała się rzeczywistością rozgrywającą się za każdym razem na nowo, na teatralnej scenie. Zanim aktorzy mogli zabrać się do pracy nad swoją rolą musieli dokładnie i szczegółowo poznać realia epoki, w której akcja sztuki miała miejsce, a także ówczesne realia kulturowe, takie jak zasady zachowania, sposób rozmowy czy klasowe traktowania drugiego człowieka.

Analiza psychologiczna

Kolejnym etapem pracy nad rolą było poddanie dokładnej analizie psychologicznej występujących w sztuce bohaterów. Konstantin Stanisławski uważał, że tylko poznając dokładnie historię swojej postaci, aktor będzie mógł wystarczająco wniknąć w jej psychikę aby odkryć kierujące jej działaniami motywy, powodujące obecne w sztuce konflikty, intrygi i motywy. Głównym założeniem naturalistycznego teatru Stanisławskiego było to, że aktor w momencie gry na scenie nie powinien grać dramatycznej postaci, ale stawać się nią i tym samym zachowywać się, mówić i wyrażać dokładnie takie same ekspresję jak ona.

Podobnie wyglądała sprawa scenografii. Realistyczne wymogi Moskiewskiego Teatru Artystycznego nie dotyczyły bowiem tylko aktorów, ale również i scenografów, którym powierzano bardzo trudne i precyzyjne zadania. Świat przedstawiony na scenie miał wyglądać naturalnie, solidnie i realistycznie, tak aby był postrzegany przez publiczność bezpośrednio i naocznie. Nie było mowy o dekoracji symbolicznej, jeśli w wystawianej przez aktorów sztuce obecne były zwierzęta, widz musiał słyszeć dochodzące zza sceny szczekanie psów czy pianie kogutów. Kiedy akcja dramatu rozgrywała się w lesie, do publiczności dochodziły dźwięki otaczających bohaterów drzew, potoków czy wodospadów. Teatr w myśli Konstantina Stanisławskiego miał być w stu procentach naturalny oraz prawdziwy, tym samym nawet najdrobniejszy element nie mógł zaburzyć wrażenia aktywnego uczestnictwa w przedstawianych na scenie wydarzeniach.

 

 

O Autorze

Kocham Teatr.pl
Kocham Teatr.pl 44 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje spektakli, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele wiele więcej. Zapraszamy!

Zobacz również:

Wydarzenia 0 komentarzy

Festiwal Oper Barokowych Dramma per Musica

Czwartego września w Warszawie rozpocznie się pierwszy festiwal Oper Barokowych Dramma per Musica, pod czas którego odbędzie się 19 wydarzeń muzycznych i wystąpi ponad 100 atystów w tym 40 wokalistów.

na co do teatru? 0 komentarzy

Czy spektakl Efekt to już komedia romantyczna czy jeszcze sztuka o depresji?

Efekt może i nie jest najlepszym spektaklem Agnieszki Glińskiej i strzelam, że z uwagi na niewielką dozę filozofowania, a także brak scen rozbieranych, pewnie nie przyciągnie uwagi warszawskiego salonu, ale… proponuję się nad nim pochylić, bo reżyserce udało się jedno: nienarzucenie widzowi swojego poglądu jako jedynego słusznego i pozostawienie wolnej przestrzeni do interpretacji. A to już dużo, bo dzięki temu możemy rozmawiać. Forma sztuki nie przerasta jej treści, a reżyseria Glińskiej jest nieprzesadzona i nienachlana.

Aktualności 0 komentarzy

Teatr bez słów czyli znaczenie tańca w teatrze

Teatr może istnieć bez słów. Jeszcze do niedawna nie śniło się to teatrologom, ani reżyserom. Okazuje się jednak, że tekst nie musi pełnić w sztuce żadnej roli, lub niewielką. Na

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!