„Królowa i Szekspir” w Teatrze Telewizji

Elżbietę I dzieli zaledwie kilka godzin od śmierci. Chcąc nadać wysoką rangę ostatnim chwilom swojego życia, zaprasza kilka osób do Pałacu Richmond. W ten sposób dochodzi do osobistego spotkania jednego z najwybitniejszych dramaturgów wszechczasów i jego królowej, za sprawą której angielski teatr przeżył rozkwit. Esther Vilar, w swojej sztuce, przybliża nam okoliczności tego spotkania oraz jego przebieg.

Co robić, gdy godzina wybije?

Bać się? Bawić? Zaprosić widzów, jak do teatru. Wtedy człowiek zapomina o swoim nieszczęściu i zaczyna udawać, grać. Odarty z prywatności przyjmuje pozę, pozę wyjściową, zakłada maskę, którą ubiera w momencie wyjścia do ludzi. Tak też postanawia uczynić królowa (Maja Komorowska), która zaprasza do swej komnaty cynicznego Jakuba VI – króla Szkocji (Artur Żmijewski), Arcybiskupa Whitgift’a (Jan Peszek) i samego Williama Szekspira (niezwykle charyzmatyczny Leon Charewicz). Wszystkim towarzyszy, kokietowana przez Jakuba VI, Lady Southwell (Olga Sawicka).

Królowa i Szekspir - Teatr Telewizji

Królowa i Szekspir – Teatr Telewizji

Nie jest to żadna specjalna grupa osób. Zostali zaproszeni właściwie przypadkowo, bo „jak się nie ma kogo zaprosić, to się zaprasza kogo się da”. W ten sposób wybrańcy towarzyszą królowej w zaaranżowanym przez nią przedstawieniu, któremu sama przewodzi. Bohaterowie sztuki, na czele z Elżbietą I, co i rusz wypowiadają podniosłe sentencje na temat życia, przemijania, śmierci. Królowa dzieli się z widzami życiowymi prawdami, które miała okazję doświadczyć na własnej skórze. W opozycji do niej staje arcybiskup wraz z kapłańskimi morałami i, stawianą ponad wszystko, wiarą w Boga.

Szekspir, to ty?

Esther Vilar na wzór dawnych dramatów zachowuje jedność miejsca, czasu i akcji. Ponadto umieszcza w sztuce Królowa i Szekspir postać wybitnego angielskiego dramaturga, który okazuje się być człowiekiem bardzo cichym i nieśmiałym. Autorka zdaje się burzyć wyobrażenia o wielkim wieszczu, przedstawiając go, jako geniusza, a z drugiej strony, jako zwykłego, skromnego człowieka, z pozoru niczym się nie wyróżniającego.

Przez cały spektakl środkami wyrazu Szekspira są wymowne miny i gesty. Nie zamienia on ani słowa z innymi bohaterami – słowa wybrzmiewają z jego ust dopiero na sam koniec sztuki, kiedy pisarz siedzi za kulisami. Warto było czekać na ten moment, gdyż podsumowanie całego zajścia w komnacie Pałacu Richmond odbywa się w iście mistrzowskim sposób.

Królowa i Szekspir – Sztuka współczesna

Spektakl Królowa i Szekspir wyreżyserowany przez Zbigniewa Zapasiewicza dla Teatru Telewizji miał swoją premierę w 2000 roku. Pierwotnie sztuka powstała w 1994 roku. Vilar przenosi odbiorcę w XVII wiek, aby pokazać ponadczasowość pewnych tematów. Zestawia obraz, który chcielibyśmy po sobie zostawić, z tym, jak w rzeczywistości zostajemy zapamiętani. Śmierć nie jest jedynym tematem, choć wokół niej wszystko się obraca.

W sztuce Królowa i Szekspir poruszone zostają również problemy samotności, szczerości względem siebie i innych oraz głównych wartość, którymi winniśmy kierować się w życiu. Na całościowy odbiór spektaklu składa się jeszcze rzetelnie wykonana scenografia, za którą odpowiedzialna była Katarzyna Proniewska – Mazurek i muzyka z epoki, którą skomponował Jan Zawierski. Podsumowując: mamy do czynienia z kawałkiem bardzo dobrze wyreżyserowanego spektaklu, przeplatającego ironię, a niekiedy groteskę, z problemami, z którymi wcześniej czy później nam wszystkim przyjdzie się zetknąć. Aby, chociaż częściowo, przygotować się na to starcie, warto obejrzeć „Królową i Szekspira”.

Spektakl możesz obejrzeć tutaj!

Autor: Esther Vilar
Reżyseria: Zbigniew Zapasiewicz
Przekład: Grażyna Dyląg, Bożena Intrator
Scenografia: Katarzyna Proniewska-Mazurek
Kostiumy:
Katarzyna Proniewska-Mazurek
Muzyka:
Jan Zawierski
Zdjęcia:
Krzysztof Pakulski

 

Królowa i Szekspir - Teatr Telewizji - Recenzja - KochamTeatr.plReviewed by KochamTeatr.pl on.Podsumowując: mamy do czynienia z kawałkiem bardzo dobrze wyreżyserowanego spektaklu, przeplatającego ironię, a niekiedy groteskę, z problemami, z którymi wcześniej czy później nam wszystkim przyjdzie się zetknąć. Aby, chociaż częściowo, przygotować się na to starcie, warto obejrzeć „Królową i Szekspira” Rating: 5

O Autorze

Kocham Teatr
Kocham Teatr 169 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele więcej.

Ocena

Ocena
5/5

5

Musisz zobaczyć
5
Podsumowanie

Podsumowując: mamy do czynienia z kawałkiem bardzo dobrze wyreżyserowanego spektaklu, przeplatającego ironię, a niekiedy groteskę, z problemami, z którymi wcześniej czy później nam wszystkim przyjdzie się zetknąć. Aby, chociaż częściowo, przygotować się na to starcie, warto obejrzeć „Królową i Szekspira”

Zobacz również:

na co do teatru? 0 komentarzy

,,Stalker. Interpretacja” – powitajmy teatr nowej generacji!

Widz może spektakl pauzować, oglądać w ramach streamingu, czy też odtwarzać. Kto wie czy teatr nie będzie odgrywany za pośrednictwem internetu lub czy w ogóle przeżyje do tego czasu? Sztuka ta jest dość specyficzna, a jednocześnie pociągająca. Warto zobaczyć ją na własne oczy, bo słowami nie jest tak łatwo opisać jej przebieg.

na co do teatru? 0 komentarzy

Top 5 spektakli na przyszły tydzień! – 14 – 20 marzec 2016

Czym się charakteryzuje nasz ranking spektakli teatralnych? Jest subiektywny, wolny i podlega tylko i wyłącznie nam. Zobacz co warto obejrzeć w najbliższym tygodniu! Tydzień 14.03 – 20.03.2016 1 Mariendbad Teatr Żydowski  

Aktualności 0 komentarzy

Pinokio jakiego nie znacie!

Spektakl Pinokio pozostawia zarówno młodego, jak i starszego widza z wieloma refleksjami. Ze sceny padają trudne i niewygodne prawdy, stojące w kontrze do cukierkowego, przesłodzonego wręcz świata dziecięcych bajek. „Sprawiedliwość upadła i nigdy się nie podniesie” , czy „w życiu nie da się wszystkiego wytłumaczyć” to niektóre z diagnoz współczesnego świata. A jakie są ostatnie słowa Pinokia? Mądrzejszy o wszystkie przygody chłopiec, pozostaje wierny sobie, mówi: „Nie będę taki, jaki chcesz, żebym był. Będę o wiele lepszy.”

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!