Operetka. Arcydramat Gombrowicza. Opowiada o …

– To arcydramat… – twierdzi Tomasz Karolak. I ciężko się z nim nie zgodzić. Burzliwa przeszłość Gombrowicza ma swoje istotne odbicie w tejsztuce teatralnej!

 Akcja operetka dramatu Witolda Gombrowicza rozgrywa się na zamku Himalaj, gdzie trwają przygotowania do balu. Z Paryża przyjeżdża Fior, znany na całym świecie dyktator mody. Goście zostają zaproszeni do “gry”. Na bal przybywają w workach, które kryją stroje przyszłości. W pewnym momencie zrzucają je, żeby pokazać wizję przyszłości.

– To arcydramat, pisany przez Gombrowicza przez 15 lat. Pisarz miał swoje doświadczenia z rewolucją ludową, która pod koniec lat 60., zaczynała we Francji kiełkować. Tekst jest o tym, że rewolucja zmiata wszelkie kłamstwo. Stąd forma operetki, która jest takim pięknym kłamstwem. Bohaterowie szukają prawdy, nagości. Zderzenie się z tym tekstem w świecie, w którym żyjemy, w którym rzadko kiedy jesteśmy sobą, było dla nas wyzwaniem. Używamy formy operetkowej, by pokazać te karykatury postaci, które zdzierają te maski i szukają sensu w życiu – Tomasz Karolak / Hufnagiel.

Głównym bohaterem operetki jest hrabia Szarm, “zblazowany birbant i lampart” – jak opisuje go Gombrowicz – który postanawia uwieść młodą dziewczynę. Przeszkadza mu w tym różnica pochodzenia: on jest arystokratą, a Albertynka pochodzi z niższych sfer społecznych. Szarm knuje intrygę, w konsekwencji której Albertynka rozbudzona dotykiem złodziejaszka marzy wyłącznie o nagości.

Operetka – Bez dwóch zdań jest to niesamowity spektakl!

O Autorze

Kocham Teatr.pl
Kocham Teatr.pl 44 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje spektakli, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele wiele więcej. Zapraszamy!

Zobacz również:

na co do teatru? 0 komentarzy

POMOC DOMOWA – Wrocławski Teatr Komedia – premiera

Pomoc domowa to przezabawna komedia Marca Camolettiego, w znakomitej adaptacji Bartosza Wierzbięty (autora dialogów, miedzy innymi do filmów: „Shrek”, „Madagaskar”, „Asterix i Obelix: Misja Kleopatra”) – przetłumaczona przez niego po sukcesie sztuki “Boeing, Boeing”.

Recenzje 0 komentarzy

Ukraińska/Polska Dżuma? – recenzja

Pomimo mojego braku zachwytu nad przedstawieniem uważam, że warto je zobaczyć i powiedzieć głośno, że stała się rzecz ważna. Ukraiński teatr był do tej pory terra incognito w Polsce, kraju Kantora, Grotowskiego, Warlikowskiego, Lupy czy Jarzyny. W kraju słowiańskim, który przecież tak wiele łączy z ukraińską kulturą, a którego losy (także w kontekście sztuki) potoczyły się tak różnie w przeciągu ostatnich 20 laty. „Ukraiński Dekameron” to gra zespołowa stwarzająca świadomość kolektywną, która u mnie wywołuje tęsknotę za dawną Polską z jej słowiańskim charakterem: śpiewem, gościnnością i życiem na wsi. Misją Teatru Polskiego (której bardzo kibicuję) jest zacieśnianie więzów z naszymi sąsiadami w Europe Środkowo-Wschodniej. Nie traktujmy jednak tej wymiany jednostronnie z zachodnią wyższością.

Repertuar 0 komentarzy

„Ewelina płacze” w TR Warszawa

asia, Monika, Łukasz i Ewelina przyjechali do teatru, aby zastępować prawdziwych aktorów. A zastępują odpowiednio: Adama Woronowicza, Rafała Maćkowiaka, Marię Maj i Magdalenę Cielecką. Niektórzy z nich interesują się teatrem mniej inni bardziej. Zawodowi aktorzy mają po prostu zbyt dużo pracy, żeby grać samych siebie i wcielać się w kolejne postaci, dlatego musi ich ktoś zastąpić.

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!