Pożądanie inaczej, czyli „Tramwaj zwany pożądaniem”

Pożądanie inaczej, czyli „Tramwaj zwany pożądaniem”

„Tramwaj zwany pożądaniem” – prawdopodobnie każdy słyszał ten tytuł czy to w odniesieniu do sztuki teatralnej, czy do filmu. Można by rzec: amerykański „klasyk”. Wszystko zaczęło się od sztuki z 1947 roku o nazwie A Streetcar Named Desire w reżyserii Tennessee Williamsa. Wydawać by się mogło, że sztuka opowiada o jakimś romansie, który jest motywem przewodnim fabuły. Zwykle tytułowe „pożądanie” tak nam się właśnie kojarzy – z miłością. W tym wypadku myślenie takie okazało się błędne, a nieprzeczytanie opisu fabuły przed obejrzeniem sztuki – jak najbardziej słuszne.

Tramwaj zwany pożądaniem - Teatr Ateneum1

Tramwaj zwany pożądaniem – Teatr Ateneum

Różnica klas

Akcja rozgrywa się w Nowym Orleanie, w latach 40. XX wieku. U progu wiejskich drzwi, po latach niewidzenia, staje siostra mieszkającej tu Stelli – Blanche Dubois. Zarówno imię jak i nazwisko sugerują wysoką klasę społeczną głównej aktorki, w którą wciela się Julia Kijowska. W odróżnieniu od jej siostry i mieszkającego z nią męża Stanleya Kowalskiego – z natury prostych ludzi. Żyją dosyć skromnie, ale są ze sobą szczęśliwi i kochają się. Stella i Stanley mieszkają obok przystanku zwanego Desire, czyli tytułowego Pożądania. Między Blanche i Stanleyem atmosfera jest dosyć napięta. Blanche uważa Stanleya za prymitywa i prostaka, Stanley zaś również nie darzy Blanche sympatią i ma wobec niej pewne przypuszczenia dotyczące jej nieuczciwości majątkowej, który to majątek dzieli z siostrą.

 Napięcie rośnie

Już od początku spektaklu zostajemy w niego wciągnięci, a wręcz uwikłani. Mimo dość długiego czasu trwania spektaklu, czas ten niezauważalnie mija. Z każdą minutą wydarza się coraz więcej i nie jesteśmy pewni czy wszystko to rzeczywistość, czy może pewne urojenia Blanche. Możemy zaobserwować, że jest ona niezrównoważona psychicznie i z uporem trzyma się swojej wysokiej pozycji społecznej, utrzymując wciąż nienaganny ubiór i starając się zachować pozory przyzwoitości, mimo swojej kontrowersyjnej przeszłości.

Tramwaj zwany pożądaniem - Teatr Ateneum2

Tramwaj zwany pożądaniem – Teatr Ateneum

Niepozorny koniec

Kiedy wydaje nam się, że sztuka już dobiega końca i szykuje się całkiem miłe zakończenie tej 2,5-godzinnej historii, zostajemy smutno zaskoczeni. Zamiast w daleką podróż Blanche udaje się do innego i na pewno bardziej przygnębiającego miejsca jakim jest szpital psychiatryczny. Historia, którą sobie inaczej wyobrażałam przed jej obejrzeniem, totalnie mnie zwiodła. Muszę przyznać, że nieprzeczytanie opisu fabuły przed obejrzeniem sztuki było trafnym pomysłem. Dzięki temu sztuka nie tylko mnie mocno wciągnęła, ale i równie silnie zaskoczyła.

Tramwaj zwany pożądaniem - Teatr Ateneum3

Tramwaj zwany pożądaniem – Teatr Ateneum

Tramwaj zwany pożądaniem – Podsumowanie

Nie bez powodu sztuka ta została zekranizowana aż 3 razy, a wersja z 1951 roku zdobyła cztery statuetki Oscara. W rolę Stanleya wcielił się Marlon Brando, a rolę Blanche odegrała Vivien Leigh.

Spektakl ten równie wciąga, jak zaskakuje, więc z pewnością bym go poleciła. Jeśli fabuła was nie przekonuje to z pewnością zrobi to genialna gra aktorska. Największego plusa przyznaję Julii Kijowskiej – teatralnej Blanche. Na zakończenie po ogromnych oklaskach jakie dostała obsada, widać było na twarzy aktorki zmęczenie, będące zapewne efektem trudu jaki włożyła w odegranie swej roli.

 

przekład – JACEK PONIEDZIAŁEK

reżyseria – BOGUSŁAW LINDA

scenografia – JAGNA JANICKA

ruch sceniczny – JAROSŁAW STANIEK

światło – KATARZYNA ŁUSZCZYK

Występują:

Blanche – JULIA KIJOWSKA
Stella – PAULINA GAŁĄZKA
Stanley – TOMASZ SCHUCHARDT
Mitch – BARTŁOMIEJ NOWOSIELSKI
Eunice – EWA TELEGA
Steve – TOMASZ KOZŁOWICZ
Pablo – JAN JANGA TOMASZEWSKI
Lekarz – TADEUSZ BOROWSKI
Pielęgniarka – KATARZYNA ŁOCHOWSKA
Chłopak – MATEUSZ ŁAPKA

Tramwaj zwany pożądaniem - Teatr AteneumReviewed by KochamTeatr.pl on.„Tramwaj zwany pożądaniem” – prawdopodobnie każdy słyszał ten tytuł czy to w odniesieniu do sztuki teatralnej, czy do filmu. Można by rzec: amerykański „klasyk”. Wszystko zaczęło się od sztuki z 1947 roku o nazwie A Streetcar Named Desire w reżyserii Tennessee Williamsa. Rating: 5

O Autorze

Kocham Teatr
Kocham Teatr 169 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele więcej.

Ocena

Ocena
5/5

5

Musisz zobaczyć
5
Podsumowanie

Nie bez powodu sztuka ta została zekranizowana aż 3 razy, a wersja z 1951 roku zdobyła cztery statuetki Oscara. W rolę Stanleya wcielił się Marlon Brando, a rolę Blanche odegrała Vivien Leigh. Spektakl ten równie wciąga, jak zaskakuje, więc z pewnością bym go poleciła. Jeśli fabuła was nie przekonuje to z pewnością zrobi to genialna gra aktorska. Największego plusa przyznaję Julii Kijowskiej – teatralnej Blanche. Na zakończenie po ogromnych oklaskach jakie dostała obsada, widać było na twarzy aktorki zmęczenie, będące zapewne efektem trudu jaki włożyła w odegranie swej roli.

Zobacz również:

Aktualności 0 komentarzy

Top 5 spektakli na przyszły tydzień! – 14 – 20 marzec 2016

Czym się charakteryzuje nasz ranking spektakli teatralnych? Jest subiektywny, wolny i podlega tylko i wyłącznie nam. Zobacz co warto obejrzeć w najbliższym tygodniu! Tydzień 14.03 – 20.03.2016 1 Mariendbad Teatr Żydowski  

Repertuar 0 komentarzy

W starych dekoracjach- Różewicz w Teatrze Soho

Tadeusz Różewicz- jako prozaik jest warty zobaczenia. Jeśli jednak, drogi ewentualny widzu, nie przekonują Cię, ani egzystencjonalne pytania Różewicza, ani piękna scenografia, to opłaca się wybrać na to przedstawienie, choćby tylko dla Henryka Talara

na co do teatru? 0 komentarzy

Marilyn Monroe w Teatrze Dramatyczym

W autorskim spektaklu Krystiana Lupy „Persona. Marilyn”, Monroe poznajemy w dniu, w którym ucieka z planu zdjęciowego i zaszywa się w opuszczonej hali…

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!