Teatr Telewizji – „Trash Story” – powojenna trauma

Poniemiecki dom nad Odrą, rodzina z tajemniczą historią i duch dziewczynki. Sztuka autorstwa Magdy Fertacz Trash Story opowiada o skomplikowanych relacjach rodzinnych, przesiąkniętych zarówno traumami osobistymi, jak i ponurą historią samego domu, w którym rozgrywa się akcja. Inscenizacją dramatu dla Teatru Telewizji zajęła się Marta Miłoszewska.

Dom na Odrą

Każda rzecz nosi w sobie jakąś historię, podobnie jak każdy człowiek. Akcja dramatu Trash Story rozgrywa się w poniemieckim domu na Ziemiach Odzyskanych. Niegdyś miała w nim miejsce tragedia – dziewczynka o imieniu Ursulka została powieszona przez swoją matkę, na wieść o wkroczeniu Armii Czerwonej. W momencie rozgrywania się dramatu duch dziewczynki nawiedza obecnych domowników. Zostaje wprowadzony poprzez ożywienie czarnobiałych fotografii wiszących na ścianach.

Nie jest to jedyny element metafizyczny. Obecni domownicy – Matka (Aleksandra Justa), jej syn zwany Małym (Eryk Kulm) oraz Wdowa nazywana Rudą (Izabela Kuna) – spierają się o losy jednego z synów, który wyjechał na misję stabilizacyjną do Afganistanu i, jak to ujmuje w pewnym momencie Mały, „zmarnował się w armii”. Pełna wiary matka odprawia seanse spirytualistyczne i robi ołtarzyk, mając nadzieję, że drugi syn(Piotr Ligienza) jeszcze wróci.

Teatr Telewizji - Trash Story - Recenzja - KochamTeatr

Teatr Telewizji – Trash Story

Tajemnicze historie

W sztuce Trash Story głos ojca jest podkładany przez Piotra Fronczewskiego, który wyprowadził się z domu i pojawia się jedynie w telefonicznych rozmowach z Małym. Relacje rodzinne są trudne do określenia, jesteśmy świadkami dramatu psychologicznego przeplatającego się z groteską.

Enigmatyczna rudowłosa wdowa mieszka pod jednym dachem z matką swego ukochanego i zakochanym w niej drugim synu. Niepewność uczuć, tego co się wydarzy, a także skomplikowana historia sprawiają, że bohaterowie są zawieszeni w próżni. Z jednej strony pełni zapału i nadziei, z drugiej zaś zagubieni w życiu. Powracającym tematem jest historyczna ciągłość i to jak wpływa ona na nasze obecne i przyszłe życie, jak je kształtuje.

Teatr Telewizji - Trash Story - Recenzja - KochamTeatr

Teatr Telewizji – Trash Story

Od strony technicznej

Godna uwagi wydaje się scenografia autorstwa Ewy Kochańskiej, która w pełni oddaje psychodeliczny klimat i atmosferę panującą w domu. Żywe kolory oraz wydobycie kontrastów sprawiają, że pomieszczenia stanowią idealne tło dla gry aktorów, co niewątpliwie jest zasługą autorki zdjęć – Jolanty Dylewskiej.

Podsumowując

Cykl ekranizacji spektakli emitowany przez Telewizję Polską, ma na celu zapoznanie widza z młodą polską dramaturgią. Jest to inicjatywa jak najbardziej słuszna, szczególnie jeżeli mamy do czynienia ze sztukami na bardzo wysokim poziomie, tak jak w przypadku „Trash Story”, spektaklu, który porusza, nasuwa wiele pytań i fascynuje przedstawioną historią. Tego, kto nie jest do końca przekonany do sztuki na ekranie, zachęcam do podjęcia próby, a na pewno się nie zawiedzie!


Jeśli chcecie obejrzeć Teatr Telewizji w internecie, kliknijcie tutaj Teatr Telewizji VOD 

 

Reżyseria: Marta Miłoszewska

Scenariusz: Magda Fertacz

Zdjęcia: Jolanta Dylewska

Scenografia i kostiumy: Ewa Kochańska

Trash Story - Teatr Telewizji - Recenzja - KochamTeatr.plReviewed by KochamTeatr.pl on.Poniemiecki dom nad Odrą, rodzina z tajemniczą historią i duch dziewczynki. Sztuka autorstwa Magdy Fertacz Trash Story opowiada o skomplikowanych relacjach rodzinnych, przesiąkniętych zarówno traumami osobistymi, jak i ponurą historią samego domu, w którym rozgrywa się akcja. Inscenizacją dramatu dla Teatru Telewizji zajęła się Marta Miłoszewska. Rating: 5

O Autorze

Kocham Teatr
Kocham Teatr 169 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele więcej.

Ocena

ocena
5/5

5

Musisz zobaczyć
5
Podsumowanie

Cykl ekranizacji spektakli emitowany przez Telewizję Polską, ma na celu zapoznanie widza z młodą polską dramaturgią. Jest to inicjatywa jak najbardziej słuszna, szczególnie jeżeli mamy do czynienia ze sztukami na bardzo wysokim poziomie, tak jak w przypadku „Trash Story”, spektaklu, który porusza, nasuwa wiele pytań i fascynuje przedstawioną historią. Tego, kto nie jest do końca przekonany do sztuki na ekranie, zachęcam do podjęcia próby, a na pewno się nie zawiedzie!

Zobacz również:

Jan Klata – wzniecanie pyłu na scenie

Słuchacz głośnej muzyki. Jedyny teatralny reżyser z irokezem. Preferuje mundur, glany i zwykłe koszulki. Buntownik, rewolucjonista polskiego teatru. Od lat wzbudza ambiwalentne emocje wśród teatralnych widzów. Szokuje kontrowersyjnymi wizjami.  Początki

Recenzje 0 komentarzy

„toniejestpostawaartystyczna! czyli premiery nie będzie!” w Teatrze WARSawy

Kto właściwie jest artystą? Artystą jest zapewne każda osoba, która coś tworzy – najlepiej, jeśli są to dzieła sztuki. Kiedy artysta staje się artystą? A może artystą trzeba się już

na co do teatru? 0 komentarzy

25/250 SPEKTAKLE TEATRU TELEWIZJI

Dwa tytuły zamykające pokazy cyklu 25/250. Oba zrealizowane  już w nowej rzeczywistości po zmianach ustrojowych w naszym kraju. „Kordian” Juliusza Słowackiego w reżyserii Jana Englerta oraz „Norymberga” Wojciecha Tomczyka w

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!