Trzy sztuki Wyspiańskiego w jednym spektaklu!

Trzy sztuki Stanisława Wyspiańskiego w jednym spektaklu mogą w pierwszej chwili budzić niedowierzanie. Wesele, Wyzwolenie i Akropolis − wszystkie dość sporych rozmiarów, trudne i poważne. Jednak zespół krakowskiego Teatru Stu podjął wyzwanie i w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego wystawił czterogodzinny spektakl Wędrowanie łączący trzy dramaty Wyspiańskiego.

Spektakl Wędrowanie

Sztuka składa się z trzech aktów – każdy z nich to oddzielny utwór młodopolskiego artysty. Na początku Wesele, które mnie trochę rozczarowało. Bohaterowie pojawiają się na scenie, tak jakby wychodzili w spokojne miejsce porozmawiać, z dala od muzyki i weselnego hałasu. Tylko przez moment, kiedy otwierają się drzwi, widz słyszy głośną muzykę. Z reguły jest to współczesne disco polo. Niestety nie da się w ciągu godziny pokazać dramatu Wyspiańskiego w całości. Wesele więc zostało bardzo mocno „okrojone”, być może potraktowane trochę zbyt powierzchownie. Uwypuklono wątek narodowy, bo ten jakby scala wszystkie dramaty.

Równy poziom

Aktorzy zagrali mniej więcej na tym samym poziomie. Widać było ich dobry warsztat. Może postać Gospodarza (grana przez Radosława Krzyżowskiego) w szczególny sposób wyróżniała się grą i sposobem mówienia. Dość ciekawie również wypadli Robert Koszucki (Pan Młody), Krzysztof Kwiatkowski (Poeta) i Krzysztof Pluskota (Czepiec). Ci sami aktorzy pojawiali się w następnych aktach. Bardzo rozczarowała mnie natomiast scena końcowa pierwszej części. Jasiek (w tej roli Marcin Zacharzewski), który zgubił złoty róg, samotnie stoi na scenie i wygłasza monolog w blaskach laserowych świateł. Niestety aktor mówił tak, że momentami trudno mi było zrozumieć tekst.

Wyspiański trzy sztuki
W spektaklu składającym się z trzech utworów oczekujemy, że z każdym będzie ciekawiej, że napięcie będzie rosło. Jednak różnie z tym bywało w Wędrowaniu. Zupełnie dziwny wydawał mi się akt II – patetyczny i wzniosły, przez co sztuczny. Między innymi na wielkim ekranie pokazywano zdjęcia polskich władców spoczywających na Wawelu, pokazano urywki z II wojny światowej, kończąc projekcję pogrzebem prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Po II akcie sporo widzów opuściło teatr.

W spektaklu – Od patosu do groteski ?

Trzecia część miała zupełnie inny charakter. Od patosu i wzniosłości z drugiego aktu reżyser przeszedł w groteskę. Śmieszni, trochę może zbyt mocno przerysowani, są na pewno Helena i Parys. Z minuty na minutę jednak i ta część poważnieje, sięgając znów po patos. Spektakl kończy się, a na ekranie pojawia się wielka postać Chrystusa.

Reżyser wykorzystał motywy starożytne i judeochrześcijańskie. Podobnie jak w teatrze antycznym aktorzy występują (w akcie II i III) w butach na wysokich koturnach. Wykorzystane zostały również obrazy Matejki, Malczewskiego, Kossaków czy zdjęcia z Wawelu (m.in. z pogrzebu prezydenta Lecha Kaczyńskiego).

Nowy Teatr

Na koniec każdego aktu wykorzystano bardzo spektakularne światła laserowe. Połączono więc tradycję z nowoczesnością, również jeżeli chodzi o muzykę. Czasami miałam wrażenie, że to niepotrzebne efekciarstwo, ale jako widz dawałam się na nie złapać.

Natomiast bardzo podobała mi się scenografia. Niektóre kostiumy również, choć niekiedy miało się wrażenie, że długie peleryny trochę aktorom przeszkadzają.

Warto?

Wędrowanie to spektakl, który warto zobaczyć, bo z pewnością wystawienie tryptyku Wyspiańskiego nie jest łatwym zadaniem. A sam pomysł wydaje się naprawdę ciekawy, choć może momentami trochę przekombinowany.

 

 

O Autorze

Kocham Teatr.pl
Kocham Teatr.pl 44 Post

Kocham Teatr to portal dedykowany wszystkim miłośnikom sztuk teatralnych. Znajdziesz u Nas najnowsze wiadomości, ciekawostki, recenzje spektakli, ranking, kalendarz wydarzeń i wiele wiele więcej. Zapraszamy!

Ocena

storyline
4.5/5

4.5

Warto się wybrać
4.5

Zobacz również:

Aktualności 0 komentarzy

KONKURS FOTOGRAFII TEATRALNEJ – III EDYCJA

Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego ogłasza III edycję Konkursu Fotografii Teatralnej. Konkurs adresowany jest zarówno do artystów-fotografików, absolwentów wyższych szkół artystycznych, jak i amatorów. Prace można zgłaszać w dwóch kategoriach:

Felietony 1 komentarz

Wychowanie dziecka, a teatr

W wychowaniu dziecka powinno się pamiętać, by zapewnić mu jak najwięcej bodźców, by stymulować jego rozwój, pobudzać ciekawość świata i kreatywność. Jednym ze sposobów pozwalających osiągnąć takie rezultaty jest zabieranie

Repertuar 2 komentarze

Spektakl „Polityka” w Teatrze 6. Piętro

Rok 2015 dobiega końca. W teatrach większość biletów już wyprzedana, widzom pozostaje rezerwować miejsca na rok nadchodzący. Spektakl Polityka, w reżyserii Eugeniusza Korina, była jedną z ostatnich granych w tym roku. Jak sam tytuł wskazuje, w sztuce nie brakuje politycznych intryg. Akcja obfituje także w potyczki miłosne, które zależne od ówczesnych konwenansów, stają się ponadto ofiarą partyjnych podziałów. Czy prawdziwa miłość zdoła wznieść się ponad polityczne preferencje bohaterów?

0 komentarzy

Bądź pierwszy i !

skomentuj tutaj!